Pisliğimde boğuluyorum…Bu kadar pis olmayı asla ummayan biri bu kadar çirkef içinde bulabiliyorsa kendini,gerçekten pis olanlar nasıl bir manzarayla karşılaşırlardı acaba?(Tabi benim kadar pislikleriyle yüzleşmeye cesaretleri varsa ancak önlerine çıkan manzaradan haberdar olabilirler)Sahi, ne zaman kirlendim ben?Ne zaman kirletip bir kenara attılar beni?ben nasıl bu kadar pisliğe batabildim?ben değil miydim kendinden emin bildiğinden yılmaz olan?Düşünüyorum,düşündüğümden korkuyorum,durumum vahim gerçekten…
Cesur bir korkağım ben;en azında göreceklerimi önceden kestirebilip farkında olabiliyor,daha az korkuyorum böylece…Gölgelerini arkamda hissettiğim şeyleri önümde görmek bir an hiç hoş değil ama,böyle yapmazsam da ben ben olamam ki!
İmza: “Pis” korkak ben
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder