“kelimeler benim silahlarım;onlarla öldürüyorum hem kendimi hem de su ana kadar istediklerimi!”
Acıktığımı hissediyorum...Bir lokma aşa bir sıcak dost omzuna bir sevgilinin gülüşüne…Canımın acıdığını ve güçsüz kaldığımı biliyorum.Madem açlıktan dem vurduk;bugün biraz sana saçma gelecek şeylerden bahsedeceğim…Çağrışımlardan!
Melankoli deyince hep karpuz gelir aklıma benim…Biliyorum başta da söyledim zaten,bu gülümsetecek seni ama gerçek bu…Hep karpuzun İngilizce karşılığından kaynaklandığını sanardım ama sanırım değil…Dıştan çok sağlam görünüp için yumuşak kırmızı ve de sert çekirdeklere sahip olması..beni düşündüren bu sanırım..Hayatında bu kadar karpuz üzerinde düşünen duymamışsındır sanırım..Duyma da zaten,ne gerek var?benim gibi biri tarafından satırlarının doldurulmasından utanç duyuyorsundur belki de şu an..Varsın olsun!
İmza: Saçmalayan karpuz ben!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder