Sıkılmaya başladım sanırım…Buradan;her şeyden…Gıcırtılara dayanamıyorum,sesler beni delirtecek!Sadece dıştan gelen kabuk sesleri değil,içten içe yıkılan bilincimin sesini duymaktan çok korkuyorum ben!
Neden ara ara böyle oluyorum ben?Ben mi çok derinim yoksa insanlar mı çok sığ?ya da derin olduklarını çok usta bir biçimde saklayabiliyorlar benden farklı olarak..Bilemiyorum…Yaşadıkları dünyaya yeni bir düşünce sunmayan-sunamayan değil ;sunmayan-o dünyaya layık olmayan-olamayan değil olmayan-insanlar nasıl rahat uyuyabiliyorlar?İnsanların aslında olduklarından daha iyi olabileceğine inandırmaya çalışıyorum kendimi şu anda…İnsan en kolay kendini kandırır diyorlardı ya; hani,nasıl?Sanırım ben çok beceriksizim;bir et parçasını kandıramadım!
İmza:Kandırılmaktan kandırmayı öğrenememiş olan ben
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder